Op 1 juli 2008 vertrok het vliegtuig met mede EPSTers vanuit Amsterdam naar Londen. Daar zouden we overstappen en onze buitenlandse klasgenoten vergezellen. Alles liep op rolletjes. De vlucht ging dankzij de inflight movies redelijk rap voorbij (toch zo'n 10 uur vliegen). Op het vliegveld van Phoenix, Sky Harbor, werden we opgewacht en meegenomen naar een bus. Natuurlijk hadden we ons al voorbereid (en zelfs lekker gemaakt) met de gedachten van zomer in de woestijn, maar toen ik de deur van het vliegveld uit liep wist ik toch even niet wat me overkwam. Je kunt wel zeggen dat 40 graden warm is, maar hoe warm het eigenlijk is, is moeilijk voor te stellen tot je het zelf ervaart.
Tijdens de 30 minuten durende busrit keek ik mijn ogen uit: zo een landschap had ik nog nooit gezien. Ja op National Geographic, maar das anders.
Alles wat niet beton of asfalt is, is woestijn...raar vond ik dat.
Aangekomen op de campus (letterlijk en figuurlijk naast het vliegveld) kon mijn avond niet meer stuk: er waren niet 1, maar 2 zwembaden ter beschikking, but above all: er staan zo'n 12 BBQ's op een rij! Wat wil een man nog meer? Chillen aan het zwembad, BBQen EN vliegen! de kleine lettertjes geven aan dat er natuurlijk wel iets gestudeerd moet worden...het is zoals ze proberen over te brengen géén vakantiekamp...rrriiiiiiiightDe eerst volgende dagen moesten we de klas in voor introductie praatjes. Ik kon er niet mee zitten. Even settelen en aan het klimaat wennen...aan het zwembad natuurlijk :-)
2 reacties:
Arme Niels toch! Ik heb met je te doen hoor; niet één maar twee zwembaden, een walhalla aan bbq's, overuren aan zonneschijn en dan ook nog eens vliegen..
Zal aan je denken als ik door de regen naar m'n werk fiets! :)
Geniet ervan, ciao Lau.
Hahah ja het weegt gelukkig wel op tegen de dagen dat ik om 0400 me bed uit moet ;)
Een reactie plaatsen